Zarys historii

Pierwsze wzmianki o mieście pochodzą z XIII wieku. Miasto w tym czasie należało do polskiego rodu Święców, który na przełomie XIII i XIV wieku umocnił się w tej części Pomorza. W 1309 roku Łeba dostała się pod panowanie Krzyżaków. Zarówno Święcowie jak i Krzyżacy wpisali się w mocno w historię miasta. Uwidacznia się to nawet w herbie miejscowości, w którym znajduje się rybo-pies – symbol rodu możnowładców oraz krzyż – symbol państwa zakonnego. Pod koniec szesnastego wieku potężny sztorm całkowicie zniszczył miasto i mieszkańcy podjęli decyzję o przeniesieniu się w bezpieczniejsze miejsce. Jedyną pozostałością po dawnym mieście są ruiny kościoła św. Mikołaja. Pod koniec osiemnastego wieku mieszkańcy Łeby próbowali zbudować port na jeziorze Łebsko, lecz przegrali oni z morskim żywiołem i zostali zmuszeni do rezygnacji z tych planów. Port morski w miejscowości udało się wybudować dopiero w drugiej połowie XX wieku. Pod koniec dziewiętnastego wieku wybudowano połączeni kolejowe z Lęborkiem, co przyczyniło się do znacznego rozwoju miasta jako miejscowości uzdrowiskowej.